Η εξέλιξη των ειδών: Η αναζήτηση της αλήθειας
Από τα αρχαία χρόνια, πολλοί ήταν εκείνοι οι οποίοι προσπάθησαν να δώσουν μία επιστημονική εξήγηση για τον κόσμο και τα είδη που τον αποτελούσαν. Πολλοί φιλόσοφοι παραμέρισαν τους διάφορυς μύθους της εποχής και ερμήνευσαν τον κόσμο με μία πιο λογική προσέγγιση. Ανάμεσα τους ο Ηράκλειτος, ήταν από τους πρώτους φιλόσοφους που υποστήριζε την αιώνια μεταβολή και εξέλιξη των όντων. Επίσης, ο Αναξίμανδρος προσπάθησε να εξηγήσει τη προέλευση της ζωής επιστημονικά, υποστηρίζοντας ότι όλες οι μορφές ζωής προέρχονται από την άβια ύλη.
Κατά τον 18ο αιώνα, έρχεται στο προσκήνιο ο Γάλλος ζωολόγος Ζαν - Μπατίστ Λαμάρκ (1744 - 1829), ο οποίος επινόησε τον όρο Βιολογία και υποστήριξε πρώτος ότι η ζωή στον πλανήτη έχει προέλθει από απλούστερες μορφές, καθώς τα είδη μεταβάλλονται στο πέρασμα του χρόνου. Πίστευε μάλιστα, ότι οι αλλαγές στο περιβάλλον, δημιουργούν νέες συνήθειες στα ζώα, με αποτέλεσμα τη χρήση ή τη παύση ορισμένων χαρακτηριστικών τους με σκοπό να επιβιώσουν - κάτι που τελικά οδηγεί στην διαφοροποίηση ορισμένων ειδών σε σχέση με κάποια άλλα. Αυτά τα χαρακτηριστικά, στη συνέχεια κληροδοτούνται στους απογόνους. Η άποψη αυτή δεν έχει υιοθετηθεί από τη σύγχρονη επιστήμη μιας και δεν μπορεί να αποδειχθεί η κληρονομικότητα των επίκτητων χαρακτηριστικών. Η συμβολή του Λαμάρκ υπήρξε ιδιαίτερα σημαντική, μιας και πρόσφερε τη βάση πάνω στην οποία θα κινηθεί αργότερα η θεωρία της εξέλιξης από τον Δαρβίνο.
Το 1829, γεννήθηκε στην Αγγλία ο Κάρολος Δαρβίνος. Οι επιδόσεις στις σπουδές της Ιατρικής και της Θεολογίας ήταν απογοητευτικές. Γι' αυτό το λόγο, όταν του προτάθηκε να συμμετάσχει σε μια υπερπόντια αποστολή με το Βρετανικό ναυτικό ως άμισθος φυσιοδίφης το δέχτηκε με χαρά. Η μελέτη του φυσικού κόσμου ήταν κάτι που τον ενδιέφερε από τα μαθητικά του κιόλας χρόνια.
Το ταξίδι ξεκίνησε το 1831 και διήρκησε 5 χρόνια. Σ' αυτό το χρονικό διάστημα ο Δαρβίνος είχε την ευκαιρία να συναντήσει πλήθος από διαφορετικές μορφές ζωής (ζώα, φυτά), καθώς επίσης και απολιθώματα. Όλα αυτά φρόντιζε να τα καταγράφει έτσι ώστε να παραθέτει εκτενέστερα τις γεωλογικές και ανθρωπολογικές παρατηρήσεις του. Οι περιοχές στις οποίες δραστηριοποιήθηκε ήταν πολλές (από τη ζούγκλα του Αμαζονίου και την Αργεντινή έως τα υψίπεδα των Άνδεων και τα νησιά Γκαλαπάγκος). Οι πληροφορίες που άντλησε στο ταξίδι του, τον έκαναν να συνηδητοποιήσει ότι τα είδη μεταβάλλονται, καθώς και ότι ορισμένοι οργανισμοί επιβιώνουν και αναπαράγονται περισσότερο σε σχέση με κάποιους άλλους επειδή προσαρμόζονται στις συνθήκες του περιβάλλοντος. Αυτό το ονόμασε φυσική επιλογή. Επειδή πρόβλεψε όμως τις αντιδράσεις που θα είχε η δημοσίευση μιας τέτοιας θέσης, αποφάσισε να συλλέξει περισσότερο αποδεικτικό υλικό και να παρουσιάσει τις βασικές αρχές της θεωρίας του το 1858, και όχι το 1839, χρονιά κατά την οποία είχε συλλάβει την ιδέα του.
Η θεωρία του Δαρβίνου, σχετικά με τη εξέλιξη των ειδών, πρόσφερε μια πειστική εξήγηση για την ποικιλία των ειδών στον πλανήτη μας. Είναι αποδεκτή από το σύνολο της επιστημονικής κοινότητας και σίγουρα επηρέασε τη σύγχρονη επιστημονική θεωρία.